“OLD
SOLDIER NEVER DIE, THEY ONLY FADE AWAY”
(“GENTHO
RA TEYENG TIWAS, PALING2 MOKSA”)
Anggitanne:
Jikin Favorit
--
Judul
ngutil sekang sekalimat neng pidatone Jenderal Douglas MacArthur neng ngarepe
taruna-taruna akmil West Point, Ngamerika ngkana.
--
Urip enggane mung spisan, usah degawe angel. Kuwe omonge Tio
sing penguripanne kelilingan nopia. sale goreng tempe kripik bangsane maring
Tarno tukang becak. Apa sing dekomongna miki pas deweke agi ngodekna Tarno
esuk-esuk jam setengah sanga. Biasa, Tio
njaluk dejujugna aring stasiun. Mung aja salah. Tio ora jere garep
numpak sepur. Bener si garep numpak, ning kiye sing bakal detumpaki anu barang
sejen. Beda bangaet karo bangsa wesi waja sing lumrahe bagiyan sekang sepur.
Barang sing garep detunggangi Tio kiye bangeting lewih empuk lan anget.
”Ya iya, Yo. Ngapa lah deangel-angel.” Tarno gole nyauri ya
sante bae. Mung neng mbatine mandan gumun ngapa enggane Tio koh ora mbojo bae.
Urip sing beres. Ora model kaya kiye. Ajegan, seminggu pindho mbuwang dhuwit
royal neng losmen pedhek fly-over jurusan Kober/Bobosan.
”Rika gelem apa, No, yuh, sekali-kali. Melu mlebu. Jan
temenan tek bayari koh.” Tio serius tawa.
“La, ora lah. Kesuwun. Wis ko bae ngonoh dewareg.”
Tio banjur kelingan menawane Tarno pancen duwe bojo sing
paras lan bodi-ne mlowes pisan, “Iya ding, klalen inyong nek ko wis marem neng
umah ya, No. Enggane inyong duwe bojo kaya bojone rika tah ya ora jere nganggo
kluyuran kaya giye.”
“Lho, ya gari ngarah bojo baen rika, yaa. Mbok rika ya wis
mapan. Pahal cukup. Kurang apa maning jannen?”
”Rejekine wong soal bojo sejen-sejen, No. Inyong jan soal
bojo anu langka hokine blas. Bola-bali kandas dalam urusan cinta. Hehee..” Tio
ngguyu getire dewek. ‘Eh, gyeh, No, bagi pelet-e ngeneh koh la, men inyong
teyeng olih bojo sing sipp.. Kaya bojone rika.. hehe”
“Anu duwe pelet, ora..”
“Alaa, wong lha cok main sembunyi-sembunyi lho.” Tio karo
mandan ngledek mandan serius. Sapa ngerti Tarno pancen duwe aji-aji pengasihan
sing manjur-njur temenan tur ya gelem aweh maring deweke.
”Yakin la. Gelem busung. Langka sing aranne pelet-peletan.
Polos-los.”
”La, nganggoa ya tangeh gelem waleh rika, ya. Tapi gyeh,
nyong gumun, enggane rika koh teksi mbecak baen si, No? Pahal ngumah lewih
skang cukup mbokan? Endhog, lemon, pitik jawa? Wong tek deleng-deleng jan,
sepet mbojo rika mengalami perubahan besar lho. Maju makmur apa-apane.” Tio
pancen mengamati keadaane Tarno sing pancen limolas wulan terakhir kiye keton
banget berubahe. Secara ekonomi.
”Laa, ya wang sinawang, Yo.” Mikirna masalah ekonomi, Tarno
ngrasa ayem atine. Deweke bersyukur enggane situasi sing siki deweke duwe koh
adoh tambah kepenak debandhingna sedurung-sedurunge. Mangan, listrik, karo
kebutuhan-kebutuhan wong urip liyane, Tarno wis ora nganggo bingung mikir
maning kepriwe gole nganakna. Tur ya ora mung sing primer thok.
Keperluan-keperluan liyane kaya ngganti gendheng, ngramik, genti lawang, pager
bumi, kabeh teyeng ketuku. Kabeh mau sebageyan paling gedhe jelas merga Siti
sing neng matane Tarno ibarate kaya wit duit sing ora tau brondol godong
duwite..
Tarno ora paham kepriwe carane Siti gole ngarah duwit.
Weruhe ya Siti kawit subuh ora liren-liren gole nyambut gawe. Terus karo
sedhela bae ngurubna komputer, dolanan internet, wis. Tapi terus bae Sitine
aseng rembugan bab tuku kiye tuku kae, dandan kiye dandan kae. Tarno setengah
mlongo teyenge. Mung cok takon apa enggane bener ana duite. Siti ya mung moni
’onten koh, Mas’ kambi mesem manis pisan. Nek wis kaya kuwe ya Tarno mung
manthuk-manthuk akur kambi neng mbatin sumbar nek ngesuke deweke garep mbecak
seporete nggo nganakna duit juga. Kuwatir mbok jebule duwite Siti ngkone ora
cukup.
Umah wis rapet-pet langka sing bocor. Siti wis ora nimba
maning. Wis tumbas pompa dap. TV patbelas in merek Cina ora nggenah ya wis
digenti kambi merek Sony asli selikur in. Siti paham pisan nek Tarno hobine
nonton bal. Siti juga gawe decoder penerima downfeed video digital sekang
satelit sing teyeng nampa segala macem gelombang. Arep descrambler-e kaya
ngapa. Khusus nggo mantheng ESPN. Ya, jebul pancen jiwane Tarno anu sportif
dadi segala macem acara olahraga deweke ya seneng. Ora mung bal-balan, tinju,
F1, balap pit motor, balapan jaran, balapan asu (grehon), American Football,
apa-apa asal olahraga pokoke seneng. Baseball seneng. Hockey seneng. Hockey
suket apa hockey es sing gelut thok, Tarno demen lorone. Gutul olahraga sing
aneh-aneh baen, sekang negara ngendi ora, Tarno ya enjoy pisan. Termasuk
olahraga bethot-bethotan gaber sekang endi mbuh kaeh asale.
Nek depikir-pikir ya mandan ora umum jannen. Tarno dewek ya
gumun. Utamane soal mbecak kiye. Amben esuk garep mangkat mbecak, Siti aweh
sangu selawe ewu. Nggo pranti maem awan neng warung menawane durung olih
tarikan. Soale Siti mesti pesen kon ora ulih pasang rega. Nek ana wong arep
numpak, deangkut bae, mbayare sekarepe wonge. Tur nek ketone wong ora duwe ya
apike dejujugna bae garep maring endi. Ora usah dejaluki duwit.
Tapi justru tabiat tukang becak sing kaya kuwe sing palah
nggawa rejeki gede. Buktine, meh saben ndina, durung ngasi jam rolas Tarno wis
nyekel neng tangan ora mati nek telungpuluh ewu. Kuwe bae wis nganggo acara
tulung sing ora liren. Jan asli Tarno tau njaluk ngapura maring calon penumpang
sing wis siap garep numpak, kon nggolet becak liyane. Kuwe sewise Tarno weruh nini-nini bakul godong sing umaeh Tambak
Sogra garep bali.
Saking seringe degratisi, nini-nini-ne palah dadi kesuh
manja maring Tarno. Ora gelem munggah aring becak karo ngomel-ngomel, ”Ko nek
garep pahal, pahal bae, No. Ora usah njujug-njujugna wong bae. Inyong teksi
kuwat bali dewek. Kiye duwit ya inyong duwe nggo numpak kol kota.”
Tarno ya sante bae ndabyang nini-nini-ne munggah aring
becak, ”Laah, sante bae si ngapa, Ni..”
Lha nek wis kaya kuwe ngko ya ana bae ganti rejekine mbuh
kepriwe carane. Ana ujug-ujug deceluk ngewong kon ngrewangi pindahan, kon met
klapa, nggawani kacang, wedhus, apa bae. Pokoke bali ngumah rep apa bar ngisa
Tarno nggawa bali duwit paling ora seket. Sangune sing selawe wutuh.
Ora krasa dopokan Tarno kambi Tio, kuwe becak wis gutul
pedhek ngisor fly-over Kober/Bobosan. Tio medhun aweh duwit sepuluh ewu kambi
ngomong matur nuwun. Terus deweke manjat ambal-ambalan maring TKP. Tarno
nerusna nggenjot maju terus mlodhos fly-over liwat ngarep stasiun raya terus
lurus ngidul maring pertelon pintu.
Kambi nggenjot Tarno ndangak2 mengo nengen ndeleng-ndeleng
sepur. Snajan wis depager tembok tapi wong Tarno duwur njagong neng sadel becak
maning, dadi dewele teyeng tetep weruh ming njero komplek statsiun.
Tarno ndeleng emplasemen teksi kosong Kutojaya esuk jurusan
Jakarta durung masuk. Sebage tukang becak, salah siji sing kudu deapalna ya
jam-jam lunga tekane sepur. Kuwe perlu pisan nggo informasi penumpang becak-e
sing perlu garep nyepur. Penumpang kuwe bakal ngregani pisan nek bisa olih info
kaya kuwe tur nek pas wektune ngepres, Tarno teyeng ngempos kekuatan, ngebut
nguber wektu supayane si penumpang aja ngasi ketinggalan sepur.
Pirang meter sekang pertelon pintu, speaker tanda meh ana
sepur liwat, moni. Kutojaya-ne masuk. Terus lindhikan palang polang-paleng
abang putih medhun nggo nutup gili. Tarno biasa bae siap aweh cung menggok
ngetan. Ora urusan kambi suara speaker wong ya ora garep ngliwati ril.
Pas-pasan Tarno nekuk ngarahna becake ngetan, sekang kulon
L-300 cowag banter pisan nrombol palang pintu perlintasan sing wis agi seprapat
medun. Plos nong, lolos pintune, mung
supire gedandapan ora kontrol, kejeron gole menyak gas. Kana-kanane ndean anu
kaget pisan pas cempulek neng ngarepe ana becak lagi nekuk menggok ngetan.
Jarake wis perek pisan. Senajan gole ngerem arep kaya setan
midek meri, wis tetep ora kecandak. Senajan uga bantere wis kelong akeh merga
rem dadakan sing seporete, tapi tenaga rosa diesel cyclone teksi gede banget
pas si L300 nyruduk becake Tarno. Dhuar! Monine. Becak kontal ana nek patang
meter, Tarno-ne lewih adoh maning. Sedurunge njedhot mbumi, Tarno mumbul salto
dhuwur pisan. Muter-muter neng udara sedurunge tiba seru banget maring aspal
cengele dhisit. Dhess! Senalika Tarno
thek sek, jan ora nganggo lara.
--
Hapene Rohman sing agi ngaso njagong neng becak neng ngisor
wit, moni. Dedeleng, nomere Tarno memanggil. ”Ya, ngapa..?” Rohman aso nampa
telpun.
”Ini betul bapak Rohman?” Udu suarane Tarno. Rohman langsung
njegrig siap.
”Ya betul, saya Rohman.”
”Mau ngabari, Pak. Yang megang hape ini, tukang becak,
barusan ketabrak mobil. Orangnya sudah meninggal. Sudah dibawa ke Margono.”
Rohman rasane nyawa ilang separo saking kagete. ”Begitu??
Maaf ini siapa, ya??”
”Saya Darso. Yang mbawa korban ke Margono. Pak Rohman
apanya, ya?”
“Saya sodaranya, Tarno. Yang megang hape yang sedang dipake
njenengan ini namanya Tarno.”
”Ya udah, Mas Rohman nanti ketemu saya saja di Margono. Di
UGD.”
”Ya! Matur nuwun, Pak Darso. Saya berangkat sekarang.”
Telpun detutup. Rohman awake lemes bules dengkule nlethek. Pikiranne sedhela
blong bingung garep ngapa. Pikirane dhong nyaut dhong ora saking serba kaco
rasa karo pikire. Teksi semu sadar semu ora deweke mejet nomer. Nomere Dewi,
bojone.
--
Robo-pun utawa telpun alat komunikasi antar robot moni. Sing
moni kiye nggone Siti, bojone Tarno. Siti medhek nyaut telpun-ne. Sekang sapa
maning nek udu sekang Dewi. Sahabat-e sesama robot alias bojone Rohman. ”Ya.
Wi? Priben?” Siti nyapa Dewi karo ceria.
”Gyeh, Sit. Kiye ana kabar..” Dewi ngomong kambi nada datar.
Ora nana emosi apa-apa. Dewi kelebu robot versi lama sing durung patiya
sempurna development-ne dadine ora duwe kelewihan apa2 kecuali lempeng-lempeng
bae kaya umum-e mesin.
”Kabar apa?” Siti takon ra sabar. Fasilitas maca gelombang
utek utawa prosesor utama pancen depateni nggo robot2 sing deasimilasikena karo
menungsa.
”Bojomu Tarno, tabrakan. Mati. Siki jasad-e ana neng
Margono. Lha Rohman-e kye agi bali marani aku. Terusan nyamper ko. Ngko dewek
wong telu aring Margono bareng.”
Siti meneng sedela. Ngurutna info sing tembe dekrungu sekang
Dewi. Tarno? Tabrakan? Mati? Lho, mbengi teksi urip koh? Deteksi kebugaran uga
ora aweh warning apa2. Palah mbengi ”labuh” ping telu marem pisan. Esuk pangkat
juga seger, mung sambat jere mandan theyol awake. Ya sapa sing ora theyol nek
”labuh” gutul ping telu sewengi. Turune bae tembe setengah loro. Terus siki
deneng mati? Apa artine? Meneng bae? Kaya inyong nek tanpa batre? Apa kaya
inyong dong prosesorku gagal ngasekan 98%?
”Sit..? Siti?” Rumangsa ora nana respon apa2 sekang Siti.
”O, ya.. ya. Wi. Tek enteni ko.”
”Aja klalen nggawa duwit ya. Nggo mbayar rumah sakit karo
rupa2 ngkone sing kudu debayar.”
”Pira?”
”Sepuluh lah. Cukup ndean kuwe. Inyong ya sangu ngko mbok
ana kurang2-e.”
”Ya, Wi.” Klik. Dewi mateni robopun-ne disit.
--
Ora ngasi sejam, Rohman, Dewi, lan Siti wis agi ngebut
mbecak arah Margono. Dewi, Siti meneng baen tapi Rohman sing nggenjot becak
karo sekuat tenagane, uluhe dleweran ora kena de-ndheg. Wong-wong neng nggili
pada gumun weruh tukang becak nggawa wadon loro ayu2 pisan tapine koh kambi nangis
mingseg2.
--
Neng UGD rombongan Rohman Dewi Siti ketemu karo sing arane
Darso. Darso mbalekna hape-ne Tarno karo crita apa sing wis kedadeyan neng
pinton kidul stasiun raya. Dewi karo Siti serius nggatekna dong Rohman-ne juga
nggatekna karo ora liren2 gole nangis.
”Lha mba2 niki sinten?” Darso ora teyeng nahan ora takon
merga weruh ana wadon2 sing ayune ngungkuli bintang sinetron ibukota.
Pemandangan sing ora patiya proporsional.
Dewi nyauri. ” Kulo Dewi, Mas Darso, bojone mas Rohman. Lha
niki Siti. Garwane almarhum.”
”Oh?” Darso ora teyeng ngumpetna kaget gumune. Masaaloh,
bojo2 tukang becak ayu2ne por kaya kiye? Pada ulih ngendi janne? Kaya kuwe
Darso mbatin.
Wong2 banjur maring administrasi ngurusi kabehanne. Termasuk
juga biaya nyewa ambulan nggo pranti nggawa jasade Tarno. Margono juga nawakna
apa jasad garep dedusi neng RS apa dedusi neng umah baen. Siti ngomong, wis
dedusi neng RS baen, Tapi Siti tetep kepengin weruh jasade bojone sedurungi
debujungi.
RS, wong wis debayar lunas apa-apane, entong gunggung kepruk
bangsa nem juta, enteng bae karo seneng njujugna rombongan sing agi sripah
aring kamar mayat.
Neng kamar mayat, Rohman sing pertama mbukak kemul sing nggo
nutupi mayite Tarno. Ora kuat nahan duka sungkawa, Rohman nangis ngguguk terus
gagiyan derangkul Dewi. Siti tenang bae marani Tarno sing wis kaku. Raine
dedelengna. Ora nganggo emosi apa2 tapi keton siki nek pandangane Siti mandan
aneh ora kaya biasane. Kosong kaya langka sinare terus ndeleng ming titik adoh
pisan. Mbuh ora ngerti proses apa sing agi berlangsung neng prosesor utamane.
Tarno ora duwe tatu sing medeni. Tiwas-e jelas merga balung
gulune tugel merga nganjab aspal seru pisan. Siti mbukak kemul lewih amba
maning. Perawat lanang sing jujug aring kamar mayat gumun ora uwis2 weruh bojo2
tukang becak sing ora mung ayu tapi uga tabah lan kaya wis pasrah nampa
takdir-e sing Kuwasa.
Siti agi meriksa secara menyeluruh kabehan unsur matriks
uripe jenate. Kabeh wis ora aweh pituduh barang urip. Format energi bioelektrik
sing mengokupasi saben sel organ menungsa urip wis ora nana sing urip maning.
Kiye merga chakra paling duwur, sing jenenge utek wis ora berfungsi
mengkoordinasi distribusi energi maring jalur ida utawa pinggala neng struktur
anatomi ghoib-ing menungsa. Kabeh mau merga ”kabel utama” istilahe, kuwe kabel
sing liwat siji2 ne neng balung gulu wis pedot mleyod wis ra teyeng deliwati
aliran energi murni wong urip maning.
Sante bae, nglimpekna wong weruh. Pas Rohman agi deneng-neng
dening bojone, terus perawat-perawat lanang uga agi sibuk nyiapna abrag nggo
pranti ngedusi jasade Tarno. Siti, kambi kukune sing mandan dawa tapi teyeng
landep banget ngungkuli cutter sablon, alonan tapi pasti mbeset pentil susune
Tarno. Loro2ne; Alon tapi langsung prithil. Pentil2 kuwe banjur dewadahi botol
cilik sing terus detutup rapet delebokena maring tas tanganne.
--
Tarno dekubur dina kuwe juga pas Ashar. Wengine deanakna
tahlilan neng umahe. Siti, neng ngarepe warga ya keton biasa baen. Kuwe sing
marakna waga mandan gumun. Ingatase bar kelangan bojo tapine ko ya tetep bae
keton biasa kaya ora nana apa2. Nyiapaken wedang suguhan sing lumrahe nggo
ngrakabi wong pada tahlilan.
Mbasan wong2 sing tahlilan pada bali, umah dadi sepi. Rohman
sing teksi kemudu-kudu nangis bae, nurute Dewi apike degawa bali. Dewi ora
kesel-kesele gole ngeneng-neng. Kepriwe kon ora krasa semedhot sing ora umum,
atine Rohman. Tarno kuwe balane wis mataun-taun. Guyon, madang-nginum,
utang-utangan, ngantekan mbojo uga olih pada2 robot sing ayune eram. Pokoke
langka dina sing ora tau lat Tarno mesti ana. Lha siki, sapa sing teyeng dejek
gendhu2 rasa. Dejek penjorangan. Dejek ini itu lumrahe wong lanangan kepriwe
angger wis saking perek-e.
Siti neng umah agi turu miring sinambi ngecas batre mlebung
silit. Biasane nek turu miring kaya kiye neng ngarepe pesti ana Tarno. Tarno
sing glibagan ora nggenah urung teyeng turu, ngenteni Siti cukup gole ngecas
lan nek wis pancen cukup, wis mesti banjur biasane, “labuh”. “Labuh” sing mat
pisan. Sing se ronde-ne ora cukup setengah jam. Nganggo gaya apa bae. Gaya
jawa, gaya korea, gaya sri lanka, gaya afrika.. wis pokoke kabeh gaya delakoni.
Siti sawijining versi robot sing wis deprogram cukup
sempurna. Sing wis duwe komponen indikator kepuasan sing persis kaya sing
deduweni wong wadon normal. Dadi nek gengsot gutul wektu tertentu, indikator
kuwe juga gutul angka maksimal sing agawe respon sempurna kaya ngapa wong wadon
nek agi kemaremen orgasme. Kosok baline, Tarno, fisike apik pisan. Sebage
tukang becak sing kecadong pangan cukup lan bergizi tinggi, kekuatanne bab
“labuh-berlabuh” ora umum kuwate. Indikator orgasme-ne Siti mesti mentok paling
sithike ping telu ping pat. Ketera nek wis pancen ora kuwat, Sitine mesti terus
angob dawa pisan sing marakna Tarno sadar, bahwa nek wis kaya kuwe deweke kudu
liren. Perlu wektu nggo ngecas Siti maning men ora kebanjur semaput.
Siki kasur-amben dadi krasa amba pisan. Siti ngematna
bagiyan sing biasa deglethaki Tarno. Kosong melompong. Alon tapi pesti ana gejala rasa
biokemoelektis sing Siti dewek ora teyeng nggambarna kaya ngapa rasane. Dadane
kaya ana puseran energi kaco sing marakna, pertama duplikat detak jangtung sing
nguja degawe men semangkin mirip menungsa tambah banter gole deg-degan.
Ora let suwe sekang gejala puseran neng dada tambah kuwat.
Apa sing kedadeyan seuwise tambah aneh pisan kanggo bangsane robot. Kantong
liquid sing diinstalasi neng seputaran mata kaya luber. Saking lubere terus
mbanjir aring mata merga saluran kantong liquid kuwe pancen ujunge neng mata,
Tambah suwe tambah akeh. Tambah kenceng puseran energi kaco neng dada, tambah
deres kuwe banyu mata mbanjir lan ndlewer metu kang mata mili mari ngisor tung
rai utamane liwat pipi.
Prosesor utama sing neng endase Siti kaya buntu. Buntu ora
teyeng aweh instruksi apa2 nggo ndendheg kacone puseran neng dada. Ora teyeng
aweh instruksi men kantong cairan neng seputer mata mandheg gole produksi
banyu. Gelem ora gelem Siti akhire ngejorna bae proses sing deweke selama kiye
pancen durung tau olih pemrograman sing pas nggo nanggulangi simptom sing agi
dealami.
Siti sidane paham. Kenangapa Rohman juga metu banyu matane
ora uwis2 rikala ngerti balane mati. Siti weruh kuwe. Sepet methuk, ming
Margono, selama neng Margono, pas ngubur, pas tahlilan, pas kabehane. Jan ora
mandeg2 Rohman gole ngetokna banyu mata.
Siti juga yakin. Dadane Rohman pesti ya kepengin njeblug
rasane. Persis kaya sing agi derasakna Siti saiki. Kuwe miki, jenenge akibat.
Akibat detinggal mati wong sing wis bangeting rakete. Banget pereke. Mati
artine meneng bae. Ora teyeng deseng ngomong maning. Ora teyeng obah maning.
Ora teyeng glewehan maning.
Awan, sepeninggal Tarno, Siti tetep nglakoni pegaweyan kaya
biasane. Ngurusi gawe lemon. Adol endhog bebek, lan dol tinuku valas nganggo
komputer. Ana siji sing deweke ora nglakoni maning. Masak. Nyepakaken pangane
Tarno. Nggo ngapa masak nek langka sing garep mangan. Na, pas kemutan sing
bangsa kaya kiye, maning. Dadane Siti bunek maning. Terus ujunge sing jenenge
banyu mata ya langsung bae ndlewer banjir kaya anu ora kekontrol
Siti takon ming Dewi bab apa sing agi dealami. Sekang Dewi
Siti ora ulih wangsulan sing gawe marem. Teyeng depahami. Dewi kuwe robot sing
dirilis pirang taun sedurunge Siti. Perkembangan development-ne Siti cukup adoh
nek debandingna karo Dewi. Ya uwis. Siti akhire balik maring awake dewek.
Njajal nganalisa sapa ngerti teyeng nemokna jawab, sebab apa kabeh kiye
kedadeyan.
Sedina rong ndina kabeh teksih katon biasa baen. Dina
ketelu, kaya lumrahe, ana tahlilan nelung ndina. Ngko dina ping pitune, uga tahlilan.
Ngko antarane sewulan sewise mitung dina ana matang puluh. Mbesuk ngarepe
maning nyatus. Mendak siji, loro, lan terakhir puncake kuwe nyewu. Sisan
pungkasan biasane karo upacara ngijing makame si mati.
Rampung tahlilan mitung ndina, Siti jan krasa wis ora kuwat
maning. Ora kuwat secara teknis. Kenapa enggane kondisi dirine sebage mesin koh
teyeng ora karu-karuwan kaya kiye rasane. Merga kuwe deweke cepak-cepak. Tas
koper cilik isi perlengkapan teknis, cas-casan bangsane desiapna. Ora klalen
botol cilik isi pethilan pentile almarhum delebokna ngkono sisan.
Mantep tekad-e uwis. Siti garep aring Srandhil. Aring portal
sing teyeng nggawa deweke balik maring Vimanapura. Vimanapura kuwe stasiun luar
angkasa sing ngorbit geostasioner. Mangkal persis neng nduwure samudera Hindia
sekidul pulau Jawa. Stasiun sing fasilitase cukup lengkap duwekke ras nordic
asale sekang gugus bintang Alpha Centauri.
Sekang kono asale Dewi, Siti, lan robot2 liyane sing semebar
neng pirang2 nggon neng Jawa. Sing tugas lan misine aweh pituduh kabecikan.
Ngrewangi sing susah. Ibarate marahi lan aweh pancing supaya teyeng ningkatna
taraf hidupe menungsa2 kuwe dewek.
Dewi, Siti bangsane deproduksi neng divisi perbengkelan.
Divisi sing dikepalai neng menungsa Nordic sing arane Varadil. Varadil lan
staf2-e kuwe sing bertanggung jawab mbangun robot2 pinter sing penampilanne
juga yahud, kumplit karo aneka kepinteran sing diarepna teyeng migunani neng
bumi. Varadil menungsa sing jelas cerdas luar biasa tambah wicaksana juga.
Maring beliau, Siti nemoni langsung.
--
”Ana apa jannen, Sit?” Varadil takon kambi ngelus-elus
jenggote sing putih perak.
”Niki, Mbah. Kulo bingung.” Siti mangsuli karo ndekukul.
”Bingung ana apa, lah. Nyante bae si ngapa..”
”Mboten ngoten, Mbah.. Niki kula sepet detinggal pejah Mas
Tarno, koh dadane kula kados bade njeblug mawon rasane, nggih. Teras.. niki
mata medal toya-ne teras. Anu kenging napa janne nggih niki, Mbah?”
”He..he..he..,” Varadil ngekek wicaksana. Deweke nerusna,
”Kuwe Sit, kowe pancen degawe jan meh persis wujud jalma menungsa.”
”Maksudipun, Mbah?”
”Maksude.. Inyong karo kanca2ku wis teyeng gawe elemen sing
kerjane persis kaya jantung menungsa, sing proses utamane nyuplai sumber daya
maring prosesor utama sing ana neng njero endasmu kuwe. Tur... sepisan maning,
prosesor utama sing kepasang neng endhasmu jan-janne teyeng deomongna produk
sing paling anyar. Kuwe bener 2128bit jalur data. Ping papate debandingna karo
sing denggo neng Dewi. Bojone Rohman.”
”Unggule napa, Mbah?”
”Unggule ya kowe wis udu robot maning aranne. Kowe wis
kelebu human-cyborg, cara Inggrise. Apa desingkat humborg.”
“Saged napa mawon niku, Mbah?”
“Ya sithik akehe ko wis kena domong plek menungsa bumi. Mung
ko adoh lewih cerdas merga jalur prana sekang generatormu langsung lancar gutul
prosesor. Ora nana sing ngalangi. Tapi ya kuwe, sebab kebijakan sekang nduwur,
tetep ko kemampuan baca jarak jauh pikiran ngewong utawa prosesor robot liyane,
depateni.” Varadil ambegan sedhela, “kuwe nguja men kowe bener-bener bisa baur
karo menungsa bumi umume.” Varadil mandeng Siti. ”Lha siki karepmu apa, Sit?”
Tanpa tedeng aling2 Siti matur, ”Kula kepengin kalih Mas
Tarno malih, Mbah.”
Varadil ngunjal ambegan kambi terus mandeng Siti. ”Ora
teyeng, Sit.” Gedheg. ”Dekapak-kapakna tetep ora teyeng. Jasad-e Tarno wis
dependem. Maning wis pirang ndina, seprene?”
”Mpun wolung dinten, Mbah.”
”Ya wis jelas ora teyeng, Sit. Bakteri bumi wis mulai
nggerogoti jasade Tarno. Wis molai bosok. Ora teyeng dedandani, kaya ngapa
ampuhe ahli kosmetik-e dewek.”
”Tapi kulo mbekta niki, Mbah.” Siti nidokna botol vakum
cilik isi pethilan pentile Tarno. Botole diaturna ming Varadil. Varadil nampa
terus demataken neng isor padangan.
”Kiye pentil, ya?”
”Inggih, Mbah.”
”Hmmm.. bagus kondisine..” Varadil manggut2 kambi molak
malik botol neng ngisor padangan. ”Teyeng siy, nganggo kiye, dewek gawe kloning
wujud Tarno persis. Sepersis-persis-e. Mung..”
”Mung napa, Mbah..?
”Emut, Sit.. neng wujud menungsa kuwe ana rong matriks.
Matriks jasad karo matriks jiwa. Bener dewek teyeng gawe kloning-e Tarno. Terus
depasangi matriks jiwa juga. Dijiotaken jiwa sing teksih klambrangan sedurunge
mlebu lapangan akhasic. Tapi.. Tapi apa iya ngko kowe cocog karo jiwa-ne mbuh
sapa sing delebokaken aring matriks jasad-e Tarno.”
”Inggih, Mbah. Mbahe leres lho..” Siti mengo mandeng titik
kosong.
“Sebab sing decocogi neng ko kuwe udu liya mung jiwane
Tarno.” Varadil mikir-mikir. ”Oya.. tembe wolung ndina ko ngomong miki, Sit?”
“Inggih, Mbah.” Siti mengo maning maring Varadil. Sinar
matane mantan murup tanda ana muncul maning harapan.
”Ya wis kaya kiye bae. Kiye untung-untungan. Matriks jiwa
sing wis pegat sekang matriks jasade, sedurunge kendang ming kali klambrangan
sing ngko butule neng lapangan akhasic, teksih sliwar-sliwer neng kono-kono
bae. Mangsude neng bumi. Terutama neng nggon-nggon sing biasa di tekani
selawase urip.” Varadil mlaku maring workshope karo ngomong, ”enteni sedhela,
Sit.”
Antarane setengah jam Varadil metu maning nggawa barang rupa
kalung kumplit karo liontinne. Liontine bentuk ati warnane bening.
”Sit, kiye liontin
isi liquid perwitasari. Matriks jiwa teyeng manjing neng kene. Asal sing
nganggo duwe iketan batin sing kuat karo matriks jiwa sing garep manjing. Dadi
siki kowe ngider-ngider baen marin nggon-nggon sing biasa diparani Tarno. Lha
nek ruh utawa matriks jiwa ne Tarno wis manjing, liontin kiye kelire malik. Wis
ora bening maning. Tapi kelire malik dadi abang tua kaya kelir ati pitik.
Pokoke batese ko mung patangpuluh dina. Nek gutul patangpuluh dina, liontin mu
durung malik kelire, ya wis. Lilakaken. Nyong ora teyeng apa2.”
Siti nampa kalung sekang Varadil. Terus langsung denggo.
”Wis nganah, ko balik ming umahmu Praketa. Kiye pentile
Tarno langsung tek gawe kloning-e. Sing ngati-ati ya, Sit.”
”Inggih, Mbah. Matur sembah suwun sanget ..”
”Ya, yaa...” Varadil bali mlebu maring ruang kerjane kambi
gedheg2. Mbatin, ealaaa robot baen nganggo acara cinta berat mbireng. Jaaan..
ana-ana baen..
Tidak ada komentar:
Posting Komentar